Persoonljike info

Tom Meeuws
tom.meeuws@telenet.be
°10 Mei 1978

Werkervaring

De Lijn
2000 – 2015

Mensen zijn blij dat ze een vraag kunnen stellen aan een politicus.

Lorem ipsum

Weggebruikers, verenigt u

Het is gebeurd. Men heeft er even over gedaan, maar deze week betoogde Jean-Pierre Rondas in deze krant dat ooit ergens ter wereld een voetganger gewond geraakte door een fietser op het voetpad. Reden genoeg om het in Antwerpen niet meer te hoeven hebben over intussen vier dodelijke fietsslachtoffers. Het frame is gezet: het is fietsers hun eigen schuld.

In een ultieme poging om het debat over verkeersonveiligheid en de nefaste mobiliteitskeuzes in Antwerpen op een hoger niveau te tillen, zet Jean-Pierre Rondas fietsers namelijk weg als een onfatsoenlijk volkje dat meent zich alles te mogen permitteren. Makkelijk zat zo’n zondebok, in een cursiefje grof neergezet door een belezen, erudiet man. Als, na jaren ideologisch autobeleid, verkeersveiligheid van geen tel meer is en het geweten begint op te spelen na het fietsongeval te veel, is het handig om verdeeldheid te zaaien onder onbeschermde weggebruikers. In plaats van de hand te reiken naar de vele organisaties van zwakke weggebruikers wordt opnieuw het beproefde recept bovengehaald: het promoten van het wij-zij denken. Met als doel: de aandacht afleiden van wat er echt moet gebeuren, een ander en beter mobiliteitsbeleid waar àlle weggebruikers mee gediend zouden zijn.

De auto is niet rechts. De fietser is niet links. Dat is net het hele punt. Waarom moet hier zo worden gepolariseerd?

Het Antwerpse mobiliteitsbeleid werkt voor geen meter. We staan meer en meer stil. We missen broodnodige fietsinfrastructuur en obstakelvrije voetpaden. De tram of bus nemen vergt offers en veel geduld. Antwerpenaren begeven zich intussen dag in dag uit vol frustratie en met doodsangsten in het verkeer. Het aantal letselongevallen bij de onbeschermde weggebruikers is onder het huidig stadsbestuur met een kwart toegenomen.

Het is handig om fietsers en voetgangers hierbij tegen elkaar op te zetten, maar de realiteit is anders: ze hebben beiden nood aan meer plaats in het publieke domein. Fietsers en voetgangers lopen elkaar voor de voeten, niet omdat fietsers zo’n pestkoppen zijn, maar omdat ze met veel te veel zijn voor hun beschikbare plaats in het publieke domein. Een beleid dat keuzes maakt en een richting kiest, daar zouden we allemaal mee vooruitgaan. Maar ondertussen daalt het Antwerpse budget voor investeringen in verkeersveiligheid volgend jaar met 10%.

Het Antwerpse verkeersdrama is daarom niet het gevolg van stoute fietsers, maar van ideologische en bewuste keuzes van verkeersschepen Koen Kennis (N-VA). Uit de bewonersenquêtes van de stad zelf blijkt immers dat Antwerpenaren het risico op verkeersongevallen elk jaar hoger inschatten. 6 op 10 Antwerpenaren geven aan dat het grootste buurtprobleem onaangepaste autosnelheid is. Het onveiligheidsgevoel is een verkeersonveiligheidsgevoel geworden.

Het beeld dat men ophangt van fietsers die in de stad maar wat ronddolen om hun tijd te verdoen, en automobilisten die allemaal netjes op tijd op hun werk willen zijn, klopt voor geen meter. Er zijn geen “types” mensen die fietsen, en “types” die dat niet doen.

De auto is niet rechts. De fietser is niet links. Dat is net het hele punt. Waarom moet hier zo worden gepolariseerd? Om voetgangers en fietsers tegen elkaar op te zetten om de “sterksten” hun gang te laten gaan? Wat bezielt nationalisten om nu ook al in het mobiliteitsbeleid, net zoals ze eerder deden in sociaal beleid, de zwakkeren van alles de schuld te geven om geen beleid te moeten voeren waar iedereen beter van zou kunnen worden? Laat ons in het belang van alle weggebruikers dat polariserende pad niet inslaan.

Stokebrand spelen onder weggebruikers helpt ons geen centimeter vooruit. Terug nu naar de oplossingen die wel werken: meer fiets- en voetpaden, conflictvrije kruispunten, autoluw maken van binnensteden, distributiestromen en vrachtwagenverkeer inkapselen in tijdsvensters en verkeersregels handhaven bij àlle weggebruikers. Zonder pardon.

Tom Meeuws fietst de ronde van Antwerpen

Als fietser merkte Tom Meeuws dat je in Antwerpen dagelijks met heel veel obstakels te maken krijgt. En dat wilde hij op een ludieke manier in beeld brengen.

Bekijk enkele andere kandidaten
Annemie Verbeiren
Simonne Corremans
Eva De Wolf
Hugo Maenhout
Toon Wassenberg
Layla Klioual-Zahnoun
Jef Van den Bergh
John Verheyen

Bekijk alle kandidaten